عناوین جدید
تبلیغات

پاسخ نیوز

پاسخ نیوز

پاسخ نیوز

پاسخ نیوز



گزارش تیرنگ؛

پاسخ نیوز: هدف ما دفاع از مصوبه اخیر یا شخص استاندار نیست بلکه نقد به نوع نگاه و واکنش های تکراری نمایندگان است.

پاسخ نیوز- مجید ساجدی فر: اگر بخواهیم اکثریت یا همه‌ی نمایندگان مازندران را به حرف و واکنش واداریم کافی است درباره منطقه آزاد صحبتی شود. انگار حسگر نماینده‌های استان حساسیت فوق العاده ای به منطقه آزاد دارد و راجع به دیگر مسائل و معضلات استان و حوزه انتخابیه بگیر نگیر دارد و می توان گفت به سختی فعال است. اگر کشاورزی و صنعت مازندران به قهقرا برود، اگر آمار جوانان بیکار از سر و کول استان بالا برود،  اگر اتوبوس اتوبوس انسان در جاده های نا استاندارد و تقریبا فرسوده‌ی مازندران تلف شوند، اگر آمار طلاق، اعتیاد و خودکشی جوانان استان به اندازه ستاره های آسمان شود، اگر نساجی ها و بشل ها و چیت سازی‌ها و…. تعطیل یا تخریب شوند، اگر سورت ها و میانکاله ها و دالخانی‌ها و گرسماسرها و فیلبندها و شیرین رودها و دوهزارها و… خشک شوند، بسوزند و نابود شوند، اگر مانند گوشت قربانی، مازندران را تکه تکه و تقسیم کنند و استان های همجوار منابع آن را غارت کنند، به ندرت می توان صدایی رسا از نمایندگان مردم در بهارستان شنید! به همین جهت است که معتقدم مهمترین موضوعی که نمایندگان مازندران را به واکنش می دارد، روی آن حساسیت دارند و با تمام قدرت موضع گیری می کنند «منطقه آزاد» است. آنهم نه برای ایجاد آن، بلکه برای ممانعت از ایجاد آن در استان!

برای اثبات ادعای ما بهتر است نگاهی به اظهارات دولتمردان یا آقای استاندار بیندازید هرجا صحبت از منطقه آزاد (حتی به شوخی) می‌شود بلافاصله نماینده‌های مازندران از شرق و غرب و مرکز واکنش شدید نشان می‌دهند، بیانیه می‌دهند، تهدید به استعفا می‌کنند.

 

اخیرا نیز ایجاد هشت منطقه آزاد و ویژه در کمیسیون اقتصادی مجلس تصویب شد و اعضای این کمیسیون با ایجاد مناطق آزاد در استان‌های گلستان (اینچه برون)، ایلام (مهران)، اردبیل، سیستان و بلوچستان، کردستان(بانه- مریوان)، هرمزگان (جاسک)، بوشهر، و کرمانشاه (قصر شیرین) موافقت کردند و شوربختانه باز هم نامی از مازندران دیده نمی‌شود و این استان همچنان در حسرت منطقه آزاد می‌سوزد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که مناطق آزاد را از مهم‌ترین عوامل توسعه و رشد منطقه‌ای و بومی به‍‌ شمار می آورند که به خاطر مزیت‌های فراوان از جمله معافیت‌های مالیاتی و گمرکی و تسهیلات خاص و سرمایه‌گذاریهای خارجی و ملی باعث رشد سریع تولید و صنعت و کاهش نرخ بیکاری و افزایش رفاه آن مناطق خواهد شد.

اما از آنجا که نمایندگان ما همسو و همصدا نیستند، غالب آن‌ها نگاه بخشی و منطقه‌ای دارند و به اصطلاح از «تفکر خرچنگی» (توضیح: اگر من نمی‌توانم چیزی را داشته باشم پس تو هم حق داشتن آن را نداری) رنج می برند، تاکنون احداث منطقه آزاد در مازندران دربلاتکلیفی مانده است. دولت هم واقعا مانده با مازندران و نماینده‌های آن چه کند! هر تصمیمی که می‌گیرد بخشی از نماینده های مازندران ناراضی‌اند و فریاد «سهم حوزه انتخابیه من کو» سر می‌دهند. این ویژگی اصلی تفکر خرچنگی است که نمی‌تواند موفقیت و بالا رفتن دیگری را ببیند و ناچار او را به زیر می‌کشد. تا حدی که مشابه جمله‌ای قصار در این باره می‌توان گفت: «غم پریدن منقطه آزاد به کنار، آنچه مازندران را پیر و عقب مانده می کند نزاع های کودکانه و تفکرات خرچنگی حاکم بر استان است».

 

در بیان شاهکار نمایندگان مازندران همین بس که این استان با وجود دارا بودن طولانی‌ترین پهنه آبی مرزی شمال کشور و نزدیک‌ترین فاصله با پایتخت و دسترسی به راه آهن سهمی از مجموع ۱۵ منطقه آزاد مصوب کشور ندارد و از این جهت باید نام آن ها را در کتاب گینس ثبت کرد! غالب نمایندگان مازندران حاضرند کل استان و حتی حوزه انتخابیه‌شان عقب‌مانده و سرشار از معضلات بماند اما امتیازی به حوزه‌های دیگر هم نرسد!

اگرچه مسائل و حواشی تقسیم آب دریای خزر می‌رفت ناکامی مازندران در گرفتن سهمیه منطقه آزاد را به حاشیه ببرد که با انتشار خبری از  دبیر شورای اطلاع رسانی استانداری مازندران دوباره همه چیز اوج گرفت. مظفری در خبری اعلام کرد: «در جلسه شورای برنامه‌ریزی و توسعه مازندران در فرمانداری شهرستان نور با ایجاد منطقه آزاد تجاری در بندر امیرآباد بهشهر و ۶ منطقه ویژه در شهرهای رامسر، نوشهر، نور، فریدونکنار، آمل و محمودآباد با رای قاطع موافقت شد». وی افزود : «در جلسه شورای برنامه ریزی و توسعه استان، ظرفیت‌ها و توانمندی‌های شهرهای مختلف استان مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و با ایجاد منطقه ویژه گردشگری در رامسر، منطقه ویژه اقتصادی در بندر نوشهر، منطقه ویژه گردشگری دشت نور شهرستان نور، منطقه ویژه اقتصادی فریدونکنار، منطقه ویژه اقتصادی آمل و منطقه ویژه اقتصادی محمودآباد با رای قاطع و حداکثری موافقت شد».

هدف ما دفاع از مصوبه اخیر یا شخص استاندار نیست بلکه نقد به نوع نگاه و واکنش های تکراری نمایندگان است. فارغ از درستی و نادرستی تصمیم استانداری، هنوز جوهر خبر دبیر شورای اطلاع رسانی استانداری مازندران خشک نشده بود که واکنش‌های نمایندگان مازندران چون مور و ملخ از چپ و راست و شرق و غرب در رسانه ها و فضای مجازی منتشر شد و استانداری و شخص اسلامی را مورد لطف قرار دادند که در ادامه، چند نمونه مهم آن را می‌آوریم:

ادیانی نماینده مردم قائم‌شهر در این باره گفت: مصوبه مناطق اقتصادی، آزاد تجاری و ویژه در مازندران «همه چیز خواهی» و «دست‌یابی به هیچ» است. موضوع فرار به جلوی استاندار مازندران است و این‌گونه تصمیمات بازی با افکار عمومی است. چنین مصوباتی «برداشتن سنگ بزرگ» با «علامت نزدن» است.

نیازآذری نماینده بابل به دلیل نبودن نام بابل، این مصوبه را غیرکارشناسی خواند و گفت: «این چه سیاستگذاری و برنامه‌ریزی هست که مهمترین شهر تجاری شمال کشور (بابل)را نادیده می‌گیرد. از ضعف تصمیم‌ کارشناسی شورای برنامه ریزی استان متاسفم و از استاندار مازندران می خواهم در این خصوص تجدید نظر کند».

علی نجفی دیگر نماینده بابل نیز از همکارش عقب نماند و در نامه‌ای سرگشاده از استاندار مازندران استعفا بدهد و عرصه را به اهلش واگذارد.

احمدی لاشکی نیز همان جمله همیشگی و نخ‌نمای (یا من بازی یا بازی خراب) را بیان کرد و مثل همیشه بدون آنکه شرایط کشور و استان را لحاظ کند خواستار ایجاد نه یکی، نه دوتا بلکه سه منطقه آزاد در مازندران شد! و گفت: «یا سه نقطه از استان مازندران (نوشهر و چالوس به عنوان منطقه آزاد گردشگری، بابلسر و فریدونکنار به عنوان منطقه اقتصادی و بندر امیرآباد به عنوان منطقه تجاری) به منطقه آزاد ارتقا می‌یابد، یا این بحث از دستور کار استان خارج می‌شود».

بر ما مثل روز روشن است که با وجود چنین تفکرنمایندگان ما ۱۵ سال دیگر هم بعید است مازندران صاحب منطقه آزاد شود، همچنان که در طول این ده سال نتوانست. اکنون نگرانی ما بیشتر برای استاندار اصفهانی مازندران است! که با چنین شرایطی چه خواهد کرد. با تفکرات خودمحورانه حاکم بر مازندران چگونه کنار خواهد آمد؟ یا پرسش اساسی تر اینکه اصلا چقدر در مازندران دوام خواهد آورد؟.

ما نسل جوان رسانه‌های استان در طول این سال‌ها زبان‌مان مو درآورد از بس گفتیم و نوشتیم اما نتوانستیم تفکر و نوع نگرش حاکم بر اکثریت مسئولان و نمایندگان مازندران را تغییر دهیم! به نظر می‌رسد تنها راه موفقیت و بقای مهندس اسلامی در مازندران این است که مسئولان استان را از این تفکرات خودمحورانه و خرچنگی رهایی بخشد وگرنه آش همان آش است و کاسه همان کاسه. این گوی و این میدان.






بخش نظرات بسته شده است .


تاريخ ۱۰ شهریور ۱۳۹۷      
کد انحصاری خبر کد خبر: 41571      
چاپ این مطلب چاپ این مطلب