عناوین جدید
تبلیغات

پاسخ نیوز

پاسخ نیوز

پاسخ نیوز

پاسخ نیوز



گزارش پاسخ نیوز:

پاسخ نیوز: نکته اینجاست شهروندان ما در استان مازندران چقدر به حقوق شهروندی خود آگاهند و در رعایت آن چه اندازه تلاش می کنند

پاسخ نیوز- مجید ساجدی فر: با گسترش صنعت و تکنولوژی افزایش ماشین آلات، طبیعتا قوانین جوامع بشری،  پیشرفته تر گشته و نیازبه وجود قوانینی برای زندگی بهتر، بیش از پیش احساس می شد.  در واقع «حقوق شهروندی آمیخته‌ای است از وظایف و مسئولیت‌های شهروندان در قبال یکدیگر، شهر و دولت و همچنین حقوق و امتیازاتی که وظیفه تامین آن حقوق بر عهده مدیران شهری (شهرداری)، دولت یا به طور کلی قوای حاکم می‌ باشد».

افتخار دیگر ما ایرانیان در این است که نیاکان ما (ایرانیان باستان) را پایه گذار حقوق شهروندى در جهان دانسته اند و منشور صادر شده از سوى کوروش بزرگ، به منشور حقوق بشر معروف گردید. پس از انقلاب اسلامی، صیانت از حقوق شهروندی از مهمترین اموری است که درنظام مقدس جمهور اسلامی ایران به آن توجه لازم شده واین امر «در اصل۳ بندهای ۸،۷،۳و۱۴ واصول۱۵، ۱۹،۲۰ ،۲۱،…الی ۴۱ و۴۷،۴۶ قانون اساسی» آمده است.

اما نکته اینجاست شهروندان ما در استان مازندران چقدر به حقوق شهروندی خود آگاهند و در رعایت آن چه اندازه تلاش می کنند.

استان پهناور مازندران به دلیل آب و هوای معتدل، طبیعت زیبا و مردمانی خونگرم و شاد، رفته رفته به استانی پرجمعیت (مهاجرت از نقاط مختلف ایران به این استان از یک سو و مهاجرت روستاییان مازندران به شهرها از سوی دیگر) تبدیل شد و این روند ادامه دارد. بنابراین بدون رعایت حقوق شهروندی زندگی سخت یا غیرممکن خواهد شد. در این گزارش سعی ما براین است میزان آگاهی مردم از حقوق شهروندی و رعایت آن را در ۴ مورد رعایت  قوانین راهنمایی و رانندگی (توسط رانندگان و عابرین پیاده)، آلودگی هوا، آلودگی صوتی و زباله را اگرچه هرکدام از این موضوعات، خود داستان و حکایتی طولانی دارد به طور خلاصه مورد اشاره قرار می دهیم:

رعایت قانون برای فرار از اعمال قانون

آنچه مشهود است و آمار و ارقام نشان می دهد قوانین راهنمایی و رانندگی معمولا در محدوده ای که پلیس یا دوربین های آن ها حضور دارد بیشتر و بهتر رعایت می شود و اگر جریمه های سنگین راهنمایی و رانندگی (که منجر به رعایت کردن بهتر قوانین رانندگی شد) نبود، معلوم نبود به روزگار ما چه می آمد و در زمینه تصادفات جاده ای سالیان دراز در رتبه اول قرار جهان قرار می گرفتیم.

آمارها نشان از کاهش تصادفات در جاده های مازندران می دهد اما این کاهش به معنای نهادینه شدن قوانین در جامعه نیست بلکه بیشتر ترس از اعمال قانون (جریمه های سنگین و حمل خودرو به پارکینگ) است و هرجا که احتمال حضور پلیس و دوربین های مدار بسته  نباشد همان اوضاع حاکم می شود و حق تقدم ها رعایت نمی شود و معمولا حق با کسی است که جسارت یا قدرت بیشتری دارد.

پل های عابر پیاده، مکانی مناسب برای تبلیغات

با افزایش جمعیت و به تبع آن استفاده بیش از پیش از خودرو در شهرها، ضرورت ساخت پل‌های عابر پیاده بیشتر احساس می شود ولی نکته جالب این جاست بسیاری از عابران پیاده از پل ها استفاده نمی کنند و گاهی درست از زیر پل هوایی عبور می‌کنند، تا جایی که در برخی نقاط، شهرداری ها در اقدامی خلاقانه برای استفاده شهروندان از پل های عابر پیاده در فاصله چندصد متری دو طرف پل، حصاری بزرگ (بیش از ۵/۱متر) تعبیه کرده اند تا شهروندان مجبور به استفاده از پل ها شوند!.

متاسفانه استفاده نکردن از پل عابر پیاده مد شده و در اکثر شهرها رفتاری عادی تلقی می‌شود و پل ها بجای آنکه محل رفت و آمد مردم باشد بیشتر به پایگاه تبلیغاتی و محلی برای درآمد شهرداری ها تبدیل شده اند.

این در حالی است که در سال های اخیر معمولا رتبه نخست مرگ و میر ناشی از تصادف برای عابران پیاده در کشور در اختیار مازندران است. بیشترین تلفات عابران پیاده را افراد بالای ۵۰ سال تشکیل می‌دهند که بیش از ۵۰ درصد از کل تلفات عابران پیاده استان را شامل می‌شوند. همچنین بر اساس آمار حدود ۳۰ درصد کشته‌های ناشی از تصادفات رانندگی در مازندران را عابران پیاده تشکیل می دهند.

حال سوال اینجاست چرا عابرین از پل های عابر پیاده رفت و آمد نمی کنند؟ آیا محل احداث آن ها کارشناسی شده نیست؟ آیا مردم ما آگاهی کافی ندارند؟ یا دلایل دیگری دارد؟

صاحب نظران ۳ دلیل عمده را برای استفاده نکردن شهروندان از پل‌های عابر پیاده ذکر کرده اند: نخست نبود آموزش و فرهنگ درست عبور و مرور عابران پیاده، دوم مکانیزه نبودن پل‌های موجود عابر پیاده و سوم مناسب نبودن محل احداث برخی پل ها.

رابطه مستقیم ترافیک و آلودگی

مساله دیگر این است که شهرهای بزرگ مازندران از نگر ترافیک فاصله چندانی با شهرهای بزرگ کشور ندارند. مخصوصا در ساعات اولیه صبح، ظهر و غروب که انتظار می رود مردم از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند ولی به عینه می بینیم اکثرا با آنکه می دانند ترافیک سنگین خواهد شد از ماشین های شخصی خود استفاده می کنند.

اگرچه استفاده از اتومبیل شخصی از حقوق شهروندی افراد محسوب می شود، اما طریقه استفاده از آن نیازمند توجه و مراعات بیشتری است. برخی حاضرند حتی زمان زیادی در ترافیک باشند اما از وسایل نقلیه عمومی استفاده نکنند. چون به اشتباه وسایل نقلیه عمومی را مخصوص استفاده قشر ضعیف یا محصلان  و دانشجویان کم بضاعت می دانند.

استفاده مکرر از ماشین های شخصی علاوه بر ایجاد ترافیک، موجب آلودگی صوتی و آلودگی هوا نیز می شود و با تولید روز افزون اتومبیل به نظر می رسد به زودی شهرهای بزرگ مازندران به جمع شهرهای آلوده کشور بپیوندند.

اوضاع در غرب استان که میزبان مسافران بیشتری هستند نیز به همین منوال است.آمار نشان می دهد در غرب مازندران مقدار بیش از ۲۳۰ میلیون لیتر بنزین معمولی در شش ماهه نخست سال مصرف می شود که نشان از افزایش مسافران و مصرف بنزین در این منطقه است که اگر تدابیر لازم گرفته نشود دردسر ساز خواهد شد.

علاوه بر این مسائل، گاها در طول روز یا شب شاهد صدای بوق اتومبیل ها، کارهای ساختمانی، بلندگوهای مجالس و محافل، صدای اگزوز ماشین ها و موتورسیکلت ها، صدای بلندگوی فروشنده های دوره گرد و…. هستیم که نشان از عدم آگاهی کافی شهروندان است. غافل از اینکه این نوع آلودگی، باعث اختلال در خواب و استراحت می شود و ضعف شنوایی و ناراحتی های عصبی و…. را در پی دارد.

زباله معضلی تمام نشدنی در مازندران

مشکل زباله ها هم انگار در استان مازندران تمامی ندارد از زباله های خانگی و شهری گرفته تا زباله های صنعتی .آنچه حقیقت دارد این است که در زیبایی و پاکسازی شهرهایمان مخصوصا زباله ها مردم همکاری نمی کنند و در زیباسازی و مبلمان شهری تقریبا مشارکتی ندارند و فقط تماشاگرند! حتی زباله های شخصی خود را گاها در کوچه وخیابان به دست باد می سپاریم یا در جوب ها رها می کنیم.

در مناطق پر رفت و شهرها مخصوصا ساری محلی برای انتشار اوراق تبلیغاتی شده  وهر کسی با بورشورهایی در دستش آن را به عابران می دهد و این برگه ها در سطح خیابان ها ریخته می شود که چهره ای ناخوشایند به خیابان ها  وشهرمی هد و واقعا جا دارد شهرداری فکری برای این معزل نماید.

حالا بماند زباله هایی که مسافران و گردشگران تولید می کنند و می روند اگر کمی حسابگر باشیم با فرض سهم هر نفر مسافر را از زباله های تولید شده فقط ۲۰۰ گرم در نظر بگیریم وآن را درحدود ۲۰ میلیون گردشگر و مسافر در ایام نوروزو تابستان ضرب کنیم حاصل عدد بسیار بزرگی خواهد شد که این میزان زباله نیازمند جمع آوری و بازیافت خواهد بود که هزینه بسیاری از درآمدهای کسب شده برای استان مازندران را صرف آن خواهد کرد.

بررسی این موارد نشان از کم آگاهی و نا آشنا بودن شهروندان با حقوق شهروندی دارد و جا دارد همه دستگاه ها  از جمله رسانه ها و صدا و سیما در این زمینه همکاری های لازم را داشته باشند./ نشریه تیرنگ






بخش نظرات بسته شده است .


تاريخ ۱۴ مهر ۱۳۹۷      
کد انحصاری خبر کد خبر: 41679      
چاپ این مطلب چاپ این مطلب